Kenniscentrum borstvoeding

Een houvast bij borstvoeding voor moeders en professionelen

Er zijn veel mogelijke manieren om borstvoeding en werken te combineren. Ieder gezin kan voor zichzelf uitmaken welke regeling het beste bij zijn situatie past. Hieronder kan je verschillende ervaringen lezen van andere moeders. Hoe hebben zij het aangepakt? Wat werkte wel en wat ging moeilijker? De moeders in de getuigenissen hieronder geven aan wat hen het meeste geholpen heeft, welke aanpak op hun werk voor hen een grote ondersteuning is geweest. Misschien kan het jou ideeën geven voor jouw specifieke situatie?

 

Mijn werkgever heeft meteen positief gereageerd op mijn vraag om te mogen kolven op het werk (en ik werk in een bedrijf met 80% mannen). Hij voegde er onmiddellijk aan toe dat ik geen borstvoedingsverlof hoefde te nemen, noch recup voor de 'verloren' uren. En ik mocht kolven naar behoefte, zonder beperkingen. De eerste maanden was dat 4x per werkdag van 8u. Bij gebrek aan een geschikte afsluitbare ruimte stelde hij me zijn eigen bureau meermaals ter beschikking.

 

Bij mijn terugkeer naar het werk was een overgangsperiode voorzien waarbij ik via thuiswerk stelselmatig opnieuw het ritme van mijn kindje en mezelf kon aanpassen. Er was een apart lokaal voorzien waarbij ik in een rustige omgeving de afkolfperiodes kon inlassen voor mezelf en mijn kindje.

 

Ik werk als zelfstandige van huis uit. Ik ben dierenarts voor kleine dieren en mijn kabinet bevindt zich vlak voor mijn huis. Ik heb twee kinderen die niet naar een onthaalmoeder of crèche gaan, maar heb geregeld hulp van mijn schoonmoeder die naast ons woont.

Doordat ik van huis uit werk kan ik mijn uren aanpassen aan mijn noden. Ik legde mijn afspraken zo vast dat ik altijd wat tijd tussenliet om borstvoeding te kunnen geven. Deze mogelijkheid heeft me toegelaten om mijn twee kindjes (nu 4 en 1 jaar oud) gedurende 10 en 8 maanden borstvoeding te geven.

 

Na 3 maanden bevallingsverlof ging ik weer aan het werk. Het was beslist niet gemakkelijk om mijn kindje voor het eerst los te laten en naar de kribbe te brengen. Vooraf had ik met mijn rechtstreekse baas overlegd dat ik graag tot 6 maanden borstvoeding zou geven, wanneer zowel ik als mijn zoon zich er goed zouden bij voelen. Gezien de kribbe  vlak bij mijn werkplaats gelegen is, mag ik mijn zoontje ter plekke gaan voeden. Niet alleen geniet ik van deze momenten samen met mijn kindje, het bespaart me heel wat tijd en werk (flessen afwassen en steriliseren!) die met afkolven gepaard gaat. Wanneer ik - door bijvoorbeeld  geplande vergaderingen - toch moet afkolven, wordt steeds een ruimte voorzien waar ik in alle rust en privacy kan zitten. De afgekolfde melk kan ik in de frigo of diepvries op onze dienst bewaren.

 

Ik ben voor mijn werk veel op de baan en dus kolfde ik af in de auto tussen mijn bezoeken aan patiënten. Niemand zag iets of merkte iets op: ik droeg borstvoedingskledij en hield mijn tijdschrift voor mij.  Door dat laatste was ik meteen ook even afgeleid en ging het kolven eens zo gemakkelijk.

 

Op het niveau van het departement is het zo geregeld dat we geen loonsverlies lijden wanneer we kolven. We mogen ook zoveel en zolang kolven als we zelf nodig achten. Uiteraard is dat allemaal in onderling overleg af te spreken met je leidinggevende.

 

Ik heb vergaderende collega's dikwijls uit het lokaal moeten zetten als het tijd was om af te kolven, ook al waren zij soms nog bezig met vergaderen. Iedereen vond het normaal om dan te verhuizen, daar werd nooit moeilijk over gedaan. Mijn werkgever heeft nooit attesten gevraagd, heeft nooit in het oog gehouden hoe lang ik kolfde, en deed er alles aan om het voor mij zo comfortabel mogelijk te maken.

 

Ik werk in het onderwijs. Aangezien ik nog steeds borstvoeding geef, is mijn werkgever er mee akkoord gegaan dat ik mijn dochter van 3 maanden mag meenemen wanneer ik vergaderingen (dikwijls ’s avonds) moet bijwonen. Op deze manier ben ik in de mogelijkheid om wat langer borstvoeding te geven, wat ik heel erg apprecieer.

 

Ik herinner me een vergadering, samen met mijn baas, in het parlement in Brussel. Ik had mijn tasje met kolfapparaat bij de hand en mijn baas maakte de parlementariër waarmee we vergaderden er attent op dat ik nadien een ruimte nodig zou hebben om te kolven. Die ik dan ook direct kreeg.

 

Ik werk als zelfstandige (ik ben kapster). Ik moest redelijk vroeg terug starten met werken, maar probeerde altijd wat tijd extra te voorzien om weg te glippen om even te voeden. Aangezien mijn familie recht tegenover ons woont, kunnen zij (mijn moeder en grootmoeder) op ons dochtertje passen. Ik heb ook geluk gehad dat ik zo’n regelmatige baby had, zodat ik altijd wel ongeveer kon voorzien wanneer ze honger zou hebben.

 

Een goede vriendin van mij had me ingelicht wat ik best wel en niet kon doen om de combinatie werk/borstvoeding mogelijk te maken. Zij had veel geleerd uit de reactie van haar chef (jonge man zonder kinderen) toen ze de eerste weken na de terugkeer naar het werk veel commentaar kreeg op haar “lage productiviteit”. Ik heb dus bij mijn terugkeer een goed gesprek gehad met mijn baas en uitgelegd dat mijn kindje nu nog klein was en afkolven nog vaak en regelmatig moest gebeuren, maar dat dit ook maar tijdelijk was en niet voor de rest van mijn carrière. Hij heeft dan ook veel meer begrip gehad dan ooit tevoren en heeft toen mijn kindje ongeveer 1,5 was ook aangegeven dat mijn duidelijke uitleg dat dit maar tijdelijk zou zijn, hem veel geholpen heeft.